W dzisiejszym wpisie chciałbym przedstawić swoją refleksję dotyczącą koncepcji obliczania pól powierzchni brył prezentowaną w szkołach, począwszy już od szóstej klasy szkoły podstawowej. W moim zamyśle ma być ona próbą nieco innego ujęcia i rzucenia nowego światła na problem postrzegania pola powierzchni w procesie nauczania. Nie będę jednak skupiał się na samej istocie pola powierzchni, lecz na kwestiach metodycznych związanych z jego obliczaniem.

Przeglądając dowolny podręcznik do szóstej klasy natrafiamy na zestaw wzorów typu P_c=2P_p+P_b dla graniastosłupów, czy P_c=P_p+P_b w przypadku ostrosłupów. Są one oczywiście prawdziwe i można je swobodnie zastosować w rozwiązywaniu zadań, jednak moim zdaniem, wyłącznie takie ujęcie problemu przynosi więcej szkody niż pożytku.